10. Hukuk Dairesi 2026/7418 E. , 2026/9743 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2025/1278 E., 2026/261 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 6. İş Mahkemesi
SAYISI : 2025/48 E., 2025/73 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... şirketinde 02/11/2011 tarihinde iş kazası geçirdiğini, kaza nedeniyle yaralandığını ve beden gücü kaybına uğradığını, hakkını aramak için Mersin 11. İş Mahkemesinin 2023/598 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını ve dosyanın derdest olduğunu, İş Mahkemesinin dosyasında alınan bilirkişi raporunda davacının SID oranının %0 olarak belirlendiğini ve gelir ödemesi yapılmadığını, sonradan yapılan itiraz ile Adli Tıp İkinci Üst Kurulu tarafından düzenlenen 02.10.2023 tarihli raporda bu oranın %11,1 olarak belirlendiğini beyanla iş kazalı davacının maluliyet oranının İkinci Üst Kurul raporu baz alınarak belirlenmesini ve davalı ...'ya bildirilerek kaza tarihi itibari ile maaş bağlanmasını, yargılama giderlerinin ve vekalet ücretlerinin davalılara üzerine bırakılmasını talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı şirket vekili, meydana gelen olayda müvekkili şirkete yüklenebilecek bir kusur bulunmadığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Kurum vekili, davacının, meslekte kazanma gücü kayıp oranının %0(sıfır) olarak tespit edildiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile; davacının 02.11.2012 tarihli iş kazasından dolayı 03.05.2012 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranının %11.1 olduğunun ve davacıya 03.05.2012 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine,karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davalı Kurum vekili:
Kurumca yapılan işlemlerde hata bulunmadığını beyanla usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını istemiştir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir bağlanması istemine ilişkindir.
Mahkemece belirlenen sürekli iş göremezlik oranına göre takip eden aybaşından itibaren gelir bağlanmasına karar verilmesi gerekirken davalı Kurumca çalışır olarak bildirilen 03.05.2012 tarihinden itibaren aylık bağlanmasına dair yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/2. hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılması ile İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
1.Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,
2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının (1) no.lu bendinin silinerek yerine "1-Davanın kabulü ile davacının 02.11.2012 tarihli iş kazasından dolayı 03.05.2012 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücü kayıp oranının %11.1 olduğunun ve davacıya takip eden aybaşı 01.06.2012 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine,” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.